Συναυλίες στην Ελλάδα: το εισιτήριο

Τα τελευταία 2 χρόνια οι τιμές των εισιτηρίων στις "ξένες" συναυλίες έχουν πέσει αισθητά, σε ποσοστό 20-30%. Αν αναλογιστούμε ότι δεν έχει υπάρξει μείωση στην φορολογία και ταυτόχρονα είναι σταθερά πολύ υψηλές οι αμοιβές των καλλιτεχνών και τα έξοδα μετακινήσεων, η πτώση της τιμής πρέπει να αναζητηθεί σε άλλους λόγους: βασικότεροι είναι η πτώση στα ενοίκια των χώρων (που προ 5ετίας είχαν φτάσει σε εξωφρενικά νούμερα) και οι έντονες μειώσεις που έχουν κάνει οι εταιρείες στα έξοδά τους (απολύσεις, μειώσεις μισθών, κλπ).

Το κοινό γνωρίζει ότι στην τιμή του εισιτηρίου περιλαμβάνονται διάφοροι φόροι, οι οποίοι ξεπερνούν το 1/4 της τελικής τιμής του, χωρίς να υπολογίζεται και ο συνολικός φόρος στο τέλος της χρονιάς για κάθε εταιρεία. Όταν μιλαμε για τελική τιμή, εννοούμε την τιμή που είναι γραμμένη πάνω στο εισιτήριο (το "τρυπημμένο" από την εφορία). 

Αυτό που ίσως δεν γνωρίζει το ευρύ κοινό, είναι ότι υπάρχει ένα επιπλέον "κρυφό" κόστος: η χρέωση που επιβάλουν τα σημεία πώλησης. Παλιά ήταν το Metropolis, το οποίο χρέωνε τους παραγωγούς αρχικά 1%, έπειτα 2% και έφτασε να ζητάει 3% επί της τελικής τιμής του εισιτηρίου για να πουλάει τα εισιτήρια. Όταν εμφανίστηκε το Public, για να κερδίσει το δικαίωμα να πουλάει εισιτήρια, δεν χρέωνε τίποτα. Καθώς τέλειωναν τα Metropolis όμως, βρήκε και το Public την ευκαιρία να ζητήσει πληρωμή και έκανε τα ίδια ακριβώς.

Είναι σαφές ότι το "κρυφό" αυτό κόστος περιλαμβάνεται στην τελική τιμή του εισιτηρίου. Στο εξωτερικό, αυτό το κόστος είναι ξεχωριστό: το λεγόμενο booking fee. Στην ιδιαίτερη χώρα μας, οι 2 μεγάλοι παίκτες της λιανικής (Metropolis και Public) επέβαλαν την "κρυφή" χρέωση. 

Όλα αυτά περιπλέχθηκαν με την εισαγωγή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου: λόγω της αργοπορίας εξέλιξης της νομοθεσίας στο θέμα των εισιτηρίων, η διαδικασία ήταν κολοβή. Το ηλεκτρονικό εισιτήριο ήταν (και σε μεγάλο βαθμό παραμένει) μη ηλεκτρονικό: δηλαδή, πρακτικά αγόραζες έναν κωδικό από το σημείο πώλησης και είχες 2 επιλογές: ή να παραλάβεις στο σπίτι σου το εισιτήριο (πληρώνοντας το κούριερ) ή να πας με τον κωδικό στο ταμείο της συναυλίας και να τον αλλάξεις με ένα "τρυπημένο" εισιτήριο. Άρα, δεν μιλάμε για ένα πραγματικά ηλεκτρονικό εισιτήριο, αλλά για μια ενδιάμεση κατάσταση.

Η εισαγωγή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου είχε και μια παράπλευρη συνέπεια: το "κρυφό" κόστος που χρεώνουν τα σημεία πώλησης έπαψε να περιλαμβάνεται στην τελική τιμή του εισιτηρίου και πέρασε ως ξεχωριστή χρέωση. Δηλαδή, όποιος αγοράζει εισιτήριο από το internet, πληρώνει επιπλέον ένα μικρό τίμημα,  το οποίο διαφέρει από πωλητή σε πωλητή, είτε είναι το www.viva.gr, το www.ticketarena.gr ή όποιο άλλο κατάστημα υπάρχει. Τα καταστήματα αυτά αποφασίζουν μόνα τους την χρέωση που κάνουν, ανάλογα με τα έξοδα (π.χ. χρέωση πιστωτικής, λειτουργικά έξοδα) και τους στόχους τους (π.χ. επιθετική εμπορική πολιτική). 

Εσχάτως, έχει προκύψει κι άλλο θέμα: καθώς τα Public (που είναι πλέον μονοπώλιο στην "φυσική" αγορά εισιτηρίων) χρησιμοποιούν την πλατφόρμα του www.viva.gr, ο αγοραστής του εισιτηρίου από τα Public πληρώνει και το επιπλέον κόστος χρήσης της πλατφόρμας του viva από τα Public. Δηλαδή, όποιος αγοράζει εισιτήριο από τα Public, στην ουσία το αγοράζει από το viva. Αυτό το νέο δεδομένο έχει παραξενέψει τον αγοραστή του εισιτηρίου, καθώς από εκεί που πλήρωνε την τελική τιμή του εισιτηρίου (με την "κρυφή" χρέωση), τώρα βλέπει ότι πληρώνει επιπλέον χρεώσεις (booking fee και έξοδα πλατφόρμας) και μάλιστα σε αρκετές περιπτώσεις συναυλιών δεν παίρνει "τρυπημένο" εισιτήριο στο χέρι, αλλά κωδικό για να πάρει το εισιτήριο στο ταμείο της συναυλίας.  

Όμως, η εξέλιξη της τεχνολογίας και της νομοθεσίας θα επιφέρει σταδιακά μια ακόμα αλλαγή: το πραγματικά ηλεκτρονικό εισιτήριο: ήδη υπάρχει αυτή η τεχνολογία (κυρίως μέσω του ομίλου του viva), αλλά δεν την χρησιμοποιούν όλες οι εταιρείες. 

Το αποτέλεσμα των αλλαγών της τεχνολογίας και της νομοθεσίας είναι ότι έπαψε να υπάρχει το παραδοσιακό εισιτήριο με το συλλεκτικό artwork και τυποποιήθηκε το σκέτο ασπρόμαυρο εισιτήριο, μπλέξαμε με εκτυπώσεις και ανταλλαγές στα ταμεία και επιβλήθηκε ξεχωριστά το booking fee. Πάντως, το κοινό πληρώνει ακριβώς τα ίδια που θα πλήρωνε και πριν, είτε το καταλαβαίνει είτε όχι. Κάποια στιγμή, θα αποκτήσουμε και κανονικό ηλεκτρονικό εισιτήριο (μέσω smartphone, κλπ). 

Δισκογραφικά: το Spotify και το πρόβλημα του streaming

Ήρθε το Spotify στην Ελλάδα (από την Cosmote) και έκανε ένα πολύ σωστό λανσάρισμα, από αυτά που θα ζήλευαν πολλά προϊόντα στην διαλυμμένη αγορά της Ελλάδος. Στο Δελτίο Τύπου της εταιρείας αναφέρεται ότι το Spotify είναι η μεγαλύτερη υπηρεσία του είδους της στον κόσμο με 24.000.000 συνδρομητές. 

Σε συνδυασμό με την Vodafone που λάνσαρε το δικό της Napster, περνάμε πια και στην χώρα μας (έστω και με κάποια χρόνια καθυστέρησης) στην εποχή της online μουσικής και των νέων τρόπων πρόσληψής της. 

Το streaming της μουσικής είναι το μεγαλύτερο στοίχημα της παγκόσμιας δισκογραφίας στον αγώνα της να ξανακάνει τους ακροατές της μουσικής, αγοραστές μουσικής. Η ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας από το 2000 και έπειτα επέφερε τεράστιο πλήγμα στις πωλήσεις των "δεινοσαύρων" δισκογραφικών, οι οποίες είχαν συνηθίσει επί χρόνια σε ένα ασφαλές περιβάλλον "δύσκολα αντιγραφόμενης" μουσικής. To mp3 και όσα ακολούθησαν διέλυσαν αυτή την ασφάλεια και οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας δεν κατάφεραν να ακολουθήσουν. Το αποτέλεσμα ήταν τεραστιες ζημιές επι μια δεκαετία. 

Το πόσο πολύ έμεινε πίσω η δισκογραφία στο θέμα της εξέλιξης τονίζεται από την εκκωφαντική επιτυχία του itunes. Έπρεπε να έρθει η Apple με το τεράστιο budget της και να τολμήσει να φτιάξει ένα δικό της business και - κόντρα στις δισκογραφικές-, να καταφέρει να βγάλει λεφτά. Πολλά λεφτά. Τόσα, ώστε να καταλαμβάνει τόσο μεγάλο τμήμα της αγοράς, ώστε πρακτικά να επιβάλλει ό,τι θέλει στις δισκογραφικές. Δηλαδή, φτάσαμε στο σημειό ένας και μοναδικός πωλητής μουσικής (Apple) να είναι πιο ισχυρός από τους δημιουργούς της μουσικής (δισκογραφικές). 

Βλέποντας αυτά  - αλλά και τα 280.000.000$ που πλήρωσε η CBS για να αγοράσει το Last.fm - και μη θέλοντας να την ξαναπάθουν και να μείνουν έξω από το επερχόμενο πανηγύρι του online που λέγεται streaming, οι majors ακολούθησαν τον μόνο δρόμο που ξέρουν επί δεκαετίες: σε όποιο streaming start-up τους προσέγγιζε για άδειες πνευματικών δικαιωμάτων, επέβαλλαν εξωπραγματικούς όρους και ποσοστά. Έτσι, όλες αυτές οι υπηρεσίες streaming ξεκινάνε με πολύ αρνητικούς οικονομικούς όρους και πρακτικά, καλούνται να πληρώσουν από την τσέπη τους για να δημιουργήσουν την νέα αγορά μουσικής, στη οποία οι majors είναι πρακτικά συνέταιροί τους! 

Υπηρεσίες streaming υπάρχουν εκατοντάδες. Οι πιο γνωστές είναι το Pandora και το Spotify. Mόλις προ μηνός ξεκίνησε και η Apple την δική της με εντυπωσιακά αποτελέσματα, ενώ το Youtube έχει αναγγείλει ότι θα κάνει κι αυτό κάτι αντίστοιχο. Είναι προφανές ότι για να μπαίνουν όλα τα βουβάλια στον χορό, υπάρχει θέμα.  

Πόσο εύκολο είναι όμως να επιβιώσει αυτό το μοντέλο, με τις παρούσες συνθήκες; 

Ας πάρουμε το παράδειγμα του Spotify. Η εταιρεία είναι Σουηδική, αλλά τα αποτελέσματά της τα παρουσιάζει στο Λουξεμβούργο. Έχει πάνω από 24.000.000 συνδρομητές σε 32 χώρες. Το 2012 τα έσοδά της ήταν 573.100.000$ (+128% από το 2011) Η αξία της εταιρείας υπολογίζεται σε περίπου 3 δις $. Τα στοιχεία - θα έλεγε κάποιος - είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά.   

Όμως, σε όσα χρόνια λειτουργεί, το Spotify ποτέ δεν είχε μια κερδοφόρα χρονιά. Μάλιστα, κάθε χρονιά οι ζημιές του μεγαλώνουν. Το 2012 είχε 77.400.000$ ζημιές, το 2011 είχε 58.800.000$ ζημιές, το 2010 42.000.000$. Ακόμα και αν δεχτούμε ότι όλα τα start-ups τα πρώτα χρόνια παρουσιάζουν ζημιές, 178.000.000$ δεν είναι αμελητέο ποσό. 

Πιο ανησυχητικό είναι ότι το ίδιο συμβαίνει και με το Pandora, που και τριπλάσιους συνδρομητές έχει (70.000.000) και περισσότερα χρόνια υπάρχει: το 2012 είχε ζημιές 16.100.000$, το 2011 1.800.000$, το 2010 16.800.000$, το 2009 28.200.000$, το 2008 14.000.000$. 

Η λύση που έχουν επιλέξει οι streaming υπηρεσίες είναι αυτή της επιθετικής επέκτασης: σε μια πολύ ανταγωνιστική αγορά, επεκτείνονται διαρκώς, ελπίζοντας ότι α) θα υπερισχύσουν όλων των άλλων και β) ότι κάποια στιγμή, θα έχουν τόσους συνδρομητές και τόση δύναμη απέναντι στις δισκογραφικές, ώστε να αρχίσουν να έχουν και κέρδη. 

Για το α) δεν έχουμε να πούμε κάτι ιδιαίτερο: τα όνειρα είναι όνειρα. Υπάρχουν κάποιοι που τα πιστεύουν (όπως η Goldman Sachs και άλλοι που έβαλαν 100.000.000$ στο Spotify την περασμένη χρονιά) και αν τους βγουν, κερδίζουν.

Στο β) όμως, πρέπει να επιμείνουμε, καθώς εδώ είναι το ζουμί της υπόθεσης: το Spotify (και όλες οι υπηρεσίες αυτές) είναι κάτι εντελώς νέο. Ως εκ τούτου, κανείς δεν ξέρει τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνει. Όλα αποφασίζονται as-we-go. Οπότε, καθώς περνάνε τα χρόνια, θα οδηγούμαστε σε μια πιο νορμάλ κατάσταση, όπου όλα τα μέρη θα κατασταλάζουν σιγά σιγά σε ένα σημείο, ώστε να βγάζουν όλοι λεφτά. Το Spotify της Αγγλίας το 2010 πλήρωνε για τα έξοδά του 102,6% των εσόδων του, ενώ το το 2011 πλήρωνε το 85,7%. 

Ένας σημαντικότατος παράγοντας για το μέλλον του streaming θα είναι και η στάση των υπηρεσιών αυτών απέναντι στους καλλιτέχνες. Όπως και στο παρελθόν, όλα τα συστήματα πώλησης μουσικής εδώ και δεκαετίες ωφελούν τις majors και αδικούν κατάφορα τις ανεξάρτητες εταιρείες και τους "μικρούς" καλλιτέχνες. Το ίδιο φαίνεται ότι θα συμβεί και με το streaming. Αλλά και οι majors εκμεταλλεύονται το απίστευτα μπλεγμένο θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων, ώστε να δημιουργούνται νέες εστίες διαφωνιών με τους καλλιτέχνες. Το Spotify λέει ότι αποδίδει στους καλλιτέχνες το 70% των εσόδων του, αλλα οι καλλιτέχνες βλέπουν ελάχιστα έσοδα. Ως αποτέλεσμα, πολλοί δεν δίνουν τα τραγούδια τους σε streaming υπηρεσίες. 

Το Spotify και όλες οι αντίστοιχες υπηρεσίες έχουν πολλά θέματα να λύσουν. Σαν δωρεάν υπηρεσίες είναι θέλγητρα για τους ακροατές, αλλά πρέπει να "αναγκάσουν" τον δωρεάν ακροατή να πληρώσει με κάποιο τρόπο (π.χ. για να μην βλέπει διαφημίσεις, κλπ). Σαν πληρωμένες, με τα προγράμματα που προσφέρονται από τις διάφορες υπηρεσίες, ο πελάτης καλείται να πληρώσει ~10$ το μήνα (ή ~120$ το χρόνο). Καθώς η πρόσφατη γενιά έχει μεγαλώσει με "τσάμπα μουσική" και οι παλαιότερες ίσως δεν έχουν την απαραίτητη επαφή με την τεχνολογία, το μέλλον θα δείξει αν θα επιβιώσουν μέχρι να γίνουν κερδοφόρες. 

Το επίπεδο του πολιτιστικού ρεπορτάζ στην Ελλάδα - και η απάντησή μου

Με πήρε τηλέφωνο μια κοπέλα από τα ΝΕΑ, η οποία μου ζήτησε 2 προσκλήσεις για να καλύψει η εφημερίδα το EJEKT. Της απάντησα ότι με ευχαρίστηση θα της δώσω και να μου στείλει και τι έχει κάνει ή τι προτίθεται να κάνει η εφημερίδα για το φεστιβάλ. Μιλήσαμε ευχάριστα για 30 δευτερόλεπτα. Μετά από ώρες, μου ζήτησε μέσω email συνέντευξη Pet Shop Boys. Της απάντησα σε μια γραμμή ότι 10 μέρες πριν το φεστιβάλ, δεν γίνεται να κανονιστεί συνέντευξη με τους Pet Shop Boys και ίσως είναι πιο εύκολο για αυτούς να κάνουν κάτι άλλο. 

Μετά από μερικές ώρες, ήρθε το ακόλουθο email από τον αρχισυντάκτη της Παύλο Αγιαννίδη. Διαβάστε ελεύθερα, για να δείτε α) πώς μιλάει και πώς προσβάλει κάποιον που δεν γνωρίζει αλλά και το ίδιο το θέαμα που σαν εφημερίδα ζητάει να καλύψει, β) ότι δεν τον ενδιαφέρει καθόλου αν θα ενημερωθεί το κοινό για τους Pet Shop Boys, αλλά μόνο για να κάνει την εξυπηρέτησή του και γ) πώς εκβιάζει για να πάρει προσκλήσεις, αναφέροντας ότι αν δεν τις πάρει, θα εξαφανίσει την συναυλία μέσα στον κυκεώνα των καλλιτεχνικών γεγονότων που συμβαίνουν στην Αθήνα. 

Σημειώνω ότι δεν τον γνωρίζω προσωπικά ούτε αυτόν ούτε την κοπέλα, δεν έχει προηγηθεί τίποτα απολύτως άλλο από το ελάχιστο ιστορικό που αναφέρω παραπάνω, δεν έχω ζητήσει εγώ κάτι από την εφημερίδα, αλλά αυτοί μου ζητάνε και επίσης, έχω ήδη πει ότι είμαι οκ με τις προσκλήσεις (όχι γιατί θα βοηθήσουν το φεστιβάλ, αλλά επειδή - μετά από 15 χρόνια - ξέρω ότι δεν βγάζεις άκρη με τους δημοσιογράφους του πολιτιστικού). 

Έχω δει πράμματα και θάμματα σε συμπεριφορές από δημοσιογράφους, αλλά η αμετροέπεια αυτού του ανθρώπου με ξεπερνάει. Τούτη η ζωή έχει πάντα κάτι νέο να με διδάξει, όπως ότι πάντα υπάρχει ένα ακόμα επίπεδο πιο χαμηλά στη σάχλα των δημοσιογράφων. 


"Καλησπέρα σας κύριε Στρίλιγκα,

Η συνάδελφος κυρία Μαριλένα Θεοδωράκου με ενημέρωσε για την αλληλογραφία σας περί του Φεστιβάλ Ejekt, ως υπεύθυνο αρχισυντάκτη για το Πολιτιστικό Τμήμα της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ». Διαβάζοντας λοιπόν την προτροπή σας για «παρουσίαση» του φεστιβάλ (μιας ημερήσιας εκδήλωσης με δυο τρία συγκροτήματα πλέον...) υποθέτω ότι με τη φράση «πιο εύκολο» εννοείτε, προφανώς, πιο εύκολο για σας.

Διότι για μας το πιο δημοσιογραφικό είναι να αναζητήσουμε και να παρουσιάσουμε στους αναγνώστες το πιο ενδιαφέρον, εκείνο που ξεχωρίζει - κατά την άποψή μας πάντα. Ανεξάρτητα αν αυτό είναι πιο δύσκολο είτε για μας, είτε για σας.

Αν λοιπόν δεν γίνεται να έχουμε συνέντευξη ή έστω κάτι (μια δήλωση, ένα κείμενο...) ειδικά για την Ελλάδα και ειδικά για το φεστιβάλ από τους Pet Shop Boys, τους οποίους θα μας επιστρέψετε - φαντάζομαι - να θεωρούμε ως το σημαντικότερο, το κερασάκι στην τούρτα του «φεστιβάλ» της μιας ημέρας, φοβούμαστε ότι δεν θα μπορέσουμε να σας βοηθήσουμε στην «παρουσίαση». Ακόμη κι αν την συναρτάτε ευθέως με τις όποιες προσκλήσεις ζητήθηκαν για την δημοσιογραφική κάλυψη. 

Θα πρέπει σε αυτό το σημείο να σας πω ότι έχω ακούσει άλλες δυο φορές το «πόσο μας προβάλλετε για να σας δώσουμε προσκλήσεις» από παραγωγούς και υπεύθυνους δημοσίων σχέσεων και το αποτέλεσμα ήταν να μην ασχολούμαστε έκτοτε με την «παρουσίαση» ή «προβολή» τους, όπως θέλετε πείτε το.

Και αυτό διότι είναι άλλο η «προβολή» και άλλο η δημοσιογραφική κάλυψη και δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται, κατά τη γνώμη μας και σύμφωνα με όσα επικρατούν στο δημοσιογραφικό λειτούργημα από παλιά, ως ανταλλάξιμα. 

Αλλωστε, αν δεν διατίθεστε να μας βοηθήσετε να καλύψουμε δημοσιογραφικά το γεγονός που προωθείτε, δεν έχουμε και κανέναν λόγο να το «προβάλλουμε» - βλέπετε λειτουργούν και αντίστροφα τα πράγματα.

Ρωτήστε λοιπόν τι γίνεται στην πιάτσα - υποθέτω, από τους χειρισμούς σας κρίνοντας, ότι είστε καινούργιος και μάλλον άπειρος στον χώρο - και πως λειτουργούν τα πράγματα και σκεφθε΄τε τι θέλετε να επιλέξετε. Διότι όπως μπορεί κάποιος να «προβάλλει» ένα γεγονός, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο μπορεί και να το αγνοήσει, μέσα στον κυκεώνα και την πληθώρα πολιτιστικών εκδηλώσεων, που ευτυχώς - παρά την κρίση - έχει ακόμη η Ελλάδα.

Σκεφθείτε ακόμη την περίπτωση τα πράγματα να λειτουργήσουν «κανονικότερα» από αυτόν τον τρόπο που επιλέξατε και προσπαθείστε το με μεγαλύτερη ζέση για να έχει η μεγαλύτερη σε κυκλοφορία και κυρίως επιρροή στην κοινωνία εφημερίδα μια συνέντευξη των Pet Shop Boys και την βοήθεια που τής πρέπει στην δημοσιογραφική κάλυψη του φεστιβάλ σας.

Ευχαριστώ για την προσοχή σας και για τον χρόνο σας (να διαβάσετε την παρούσα επιστολή).

Παύλος Ηλ.Αγιαννίδης,
Υπεύθυνος αρχισυντάκτης στο Πολιτιστικό Τμήμα της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» και των ενθέτων στα «ΝΕΑ - Σαββατοκύριακο»"


Η απάντησή μου (οκ λίιιγο παραπάνω απ'ότι ταιριάζει σε έναν κύριο, αλλά μια ζωή την έχουμε, κι αν δεν την γλεντήσουμε, τι θα καταλάβουμε;)

Κε Αγιαννίδη, 

σας ευχαριστώ για το μάθημα ζωής. 

Μια υποσημείωση, που υποθέτω δεν έχει καμία σημασία για εσάς και γι'αυτό δεν σας πέρασε καν από το μυαλό: να σας θυμήσω ότι τρέχω το Ejekt Festival (ίσως το μεγαλύτερο φεστιβάλ ξένης μουσικής στην Ελλάδα) επί 9 χρόνια, σε αρκετά από τα οποία υπήρχε όχι απλή συνεργασία αλλά και χορηγία του ΔΟΛ και συγκεκριμένα και των ΝΕΩΝ. Σε αρκετές περιπτώσεις, με παρακαλάγανε στην κυριολεξία οι άνθρωποι σας να μπουν χορηγοί στο φεστιβάλ. Αφήνω στην άκρη τις όποιες χάρες μου έχει ζητήσει κατά μόνας ο κάθε δημοσιογράφος εκεί μέσα. 

Αν δεν έχετε ψάξει καν να δείτε ποιον βρίζετε έτσι χωρίς λόγο, θα πρέπει να υποθέσω ότι δεν σας πολυενδιεφέρει γενικά το δημοσιογραφικό κομμάτι της δουλειάς σας. Να σημειώσω εδώ ότι στα 15 χρόνια που ασχολούμαι με τα θεάματα (θέατρο, κινηματογράφος, συναυλίες, χορός, κλπ), έχω παρατηρήσει ότι ειδικά οι δημοσιογράφοι του πολιτιστικού έχουν αυτό το χούι.  

Απλά για την ιστορία, να σας τονίσω ότι εγώ δεν είπα τίποτα από αυτά που αναφέρετε - με τέτοια ένταση και περισσή αλαζονεία - στην κα Θεοδωράκου, την οποία δεν γνωρίζω προσωπικά και πρώτη φορά μιλήσαμε σήμερα. Η κα Θεοδωράκου με πήρε με καλή διάθεση και μου ζήτησε 2 προσκλήσεις για να καλύψει το φεστιβάλ. Της απάντησα ότι ευχαρίστως να το κάνω, απλά να μου στείλει μια ενημέρωση για το πως έχει ασχοληθεί ως σήμερα η εφημερίδα με το φεστιβάλ. Δεν είπαμε τίποτα άλλο στα δευτερόλεπτα που μιλήσαμε. Κατόπιν, μου ζήτησε μέσω email συνέντευξη με τους Pet Shop Boys. Επειδή ίσως αγνοείτε πως γίνονται οι συνεντεύξεις με τόσο μεγάλα ονόματα της μουσικής, η διαδικασία είναι χρονοβόρος και όχι "να μας κάνουν μια δήλωση", όπως χαριτωμένα ανεφέρετε. Εδώ να σας πω, χωρίς να σας αφορά, ότι μέχρι σήμερα - 10 μέρες πριν το φεστιβάλ, οι Pet Shop Boys δεν έχουν κάνει καμία απολύτως συνέντευξη στα ελληνικά μέσα. Οπότε, υποθέτω ότι ακόμα και μέσα στη μανία που σας έχει πιάσει να με προσβάλετε και να με κάνετε έτσι καλύτερο επαγγελματία, θα συνειδητοποιήσετε το παράλογο του "απλού" αιτήματός σας.

Για το αν έχω δώσει προσκλήσεις στην εφημερίδα σας (και σε όλα τα άλλα ΜΜΕ) επί 15 χρόνια, χωρίς ποτέ να ζητήσω τίποτα σε αντάλλαγμα, μπορεί να σας μιλήσει η εκλεκτή συνάδελφός σας Μαρία Μαρκουλή και όσοι δημοσιογράφοι έχουν συνεργαστεί έστω και μια φορά μαζί μου. Όχι απλά δεν ζητάω τίποτα ποτέ, αλλά γίνεται το ακριβώς αντίθετο: οι δημοσιογράφοι της υποστάθμης σας, μου ζητάνε προσκλήσεις για φίλους, θείες, ξαδέρφες, το εμπορικό, τον διευθυντή και όποιον άλλον θέλουν να εξυπηρετήσουν. Υποθέτω ότι δεν σας είναι άγνωστη η πρακτική, κρίνοντας από τα "όμορφα" εκβιαστικά σας λόγια. Σας προκαλώ λοιπόν, να βρείτε έναν, έναν και όχι δύο ή τρεις, που να πει ότι ζήτησα ποτέ αντάλλαγμα. Αν βρείτε, θα σας δώσω εγώ δώρο τον μισθό σας, για να ξεσπάσετε τα νεύρα σας σε κάποια παραλία, μπας και ηρεμήσει η Αθήνα από θεόμουρλους ψωνισμένους σαν κι εσάς.

Να μου επιτρέψετε να σας πω, με αποτροπιασμό και ένταση, ότι αυτά που γράφετε για το τι θα κάνετε αν δεν σας δώσω προσκλήσεις για κάποιο θέαμα, είναι κατάπτυστα και αυτό που θα έπρεπε να κάνω είναι να στείλω το κείμενό σας στα αρμόδια όργανα σας, για να μου πουν αν είναι σωστό να μιλάει έτσι ένας δημοσιογράφος - πόσο μάλλον "διευθυντής" και δη του πολιτιστικού. Να χαρώ επίπεδο της ιστορικής εφημερίδας Τα Νεα. 

Αναλογιστειτε τώρα, πόσο πιο απλό θα ήταν να έχετε κάτσει και να έχετε σκεφτεί το πιο μικρό και πιο λογικό: αν η εφημερίδα σας ενδιαφερόταν όντως να ενημερώσει το κοινό για την συναυλία των Pet Shop Boys, υποθέτω - ως ένας πραγματικά καθημερινός αναγνώστης σας που δίνει το 1,30 για να διαβάσει τα καταφανώς πληρωμένα ρεπορτάζ που του πουλάτε, όπως αφήνετε να εννοηθεί και μόνος σας - ότι θα το είχατε κάνει ήδη στους τόσους μήνες. Όμως, δεν το έχετε κάνει, γιατί δεν σας ενδιέφερε ως σήμερα. Σας ενδιέφερε όμως να με βρίσετε σαν να είστε ο Χριστός επί της Γης και να ξέρετε και τι είπα και τι δεν είπα σε 30 δευτερόλεπτα στο τηλέφωνο και σε 2 γραμμές σε ένα email και τι έχω κάνει στα τόσα χρόνια της ζωής μου και που πάει ο κόσμος και σε ποια τιμή θα σταματήσει να πέφτει ο χρυσός και όλες τις άλλες βλακείες και αισχρότητες που αναφέρετε.

Σε μια συζήτηση που είχα κάποτε με τον κο Καπράνο της Καθημερινής (αυτόν που τραβιέται τώρα στις φυλακές για τα ομόλογα), μου είχε πει - μπροστά σε αρκετούς της πιάτσας σας - ότι οι δημοσιογράφοι του πολιτιστικού είναι με διαφορά οι πιο διεφθαρμένοι. Με αυτά που γράψατε, το επιβεβαιώνετε - πιστεύω να το καταλαβαίνετε.

Αν είχατε κάνει απλά τη δουλειά σας εδώ και μήνες και είχατε κάνει έστω και μια μικρή αναφορά σε μια από τις 2 μεγαλύτερες συναυλίες της χρονιάς για την χώρα, όλα αυτά δεν θα χρειαζόταν να γραφτούν ποτέ. Όμως, βλέπω ότι δεν σας ενδιαφέρει η αξιόπιστη ενημέρωσή του κοινού σας, αλλά η εξυπηρέτηση των υποχρεώσεών σας. Γούστο σας και καπέλο και σας εύχομαι πάντα να λειτουργείτε έτσι, ώστε να έχετε πάντα τόσο ελεύθερο χρόνο, ώστε να γράφετε μακροσκελείς βρισιές σε κάποιον που δεν γνωρίζετε.

Αγαπητέ κε Αγιαννίδη, μη σώσω και αναφερθεί ποτέ η εφημερίδα σας στις συναυλίες μου, στον σκύλο μου, στο γάμο μου, στο Νόμπελ Λογοτεχνίας που θα πάρω και σε όλα τα άλλα στάδια της - ελπίζω μακρόχρονης - ζωής μου. Δόξα στον Μέγιστο, 9 χρόνια κάνω το φεστιβάλ χωρίς να έχω ανάγκη την βοήθειά σας. Επιτρέψτε μου να πιστεύω ότι θα συμβεί το ίδιο και στο μέλλον.

Κλείνοντας, δύο απλά (υποθέτω και για εσάς) ερωτήματα:

α) την επιστολή σας θέλετε να την στείλω στην ΕΣΗΕΑ, τον Ψυχάρη ή κάπου αλλού, για να δουν τα καμώματά σας ως επίδοξου εκβιαστή διοργανωτών θεαμάτων; 

β) του χρόνου που θα είναι ο ΔΟΛ χορηγός στο EJEKT και θα πρέπει να γράψετε για το φεστιβάλ, τι θα κάνετε; Καθιστική διαμαρτυρία ή απεργία πείνας;

Σε τι χάλι έχει φτάσει αυτός ο παντέρμος ο ΔΟΛ να έχει τέτοιας υποστάθμης διευθυντές. Πού πετάω τα λεφτά μου κάθε μέρα ο παντέρμος αναγνώστης, Θεέ μου.

Σταύρος Στριλιγκάς του Δημητρίου,

εκ Λιβαδείων Μυλοποτάμου νήσου Κρήτης,

γιδοβοσκός κατ'επάγγελμα - διοργανωτής ορισμένων από τις μεγαλύτερες συναυλίες στην ιστορία της Ελλάδος από χόμπι - αντιμέτωπος επί 15 χρόνια με την ξετσίπωτη και αμόρφωτη φάρα των "δημοσιογράφων" του πολιτιστικού (και όχι μόνο) 

Υ.Γ. Κα Θεοδωράκου, για όνομα του Χριστού και της Παναγίας, είναι δυνατόν μέσα σε 30 δευτερόλεπτα συζήτησης, να καταφέρατε να περάσετε στον άσχετο και κακεντρεχή διευθυντή σας, ότι σας ζήτησα την Πούλια και τον Αυγερινό; Τι πράγματα είναι αυτά; 

Robbie Williams wears MegaUpload jacket on The Voice final!

Robbie Williams, the guy who inked the 100.000.000$ contract with EMI back in 2002 and now a prized member of Universal, sang on the Voice UK's final, wearing a MegaUpload jacket! MegaUpload has been the "root of all evil" for the RIAA and majors these last years and this move is interesting, to say the least. His publicist now says he didn't mean anything by doing this. Is this really happening?

Συναυλιακά: Το OAKA θα γίνει Ο2 Arena;

Τώρα που ο Παναθηναϊκός έφυγε από το ΟΑΚΑ και ίσως μόνο η ΑΕΚ να παίζει εκεί του χρόνου (όσο τρελλό κι αν ακούγεται να παίζει στο ΟΑΚΑ μια ομάδα Γ' Εθνικής), αναγκαστικά και μη οι ιθύνοντες πρέπει να βρουν έναν τρόπο να έχουν έσοδα. Και η λύση που σκέφτηκαν είναι οι συναυλίες!

Τα ΝΕΑ έχουν ένα ρεπορτάζ (διαβάστε το εδώ), σύμφωνα με το οποίο η πιο σοβαρή λύση για το στάδιο και τις λοιπές εγκαταστάσεις είναι να γίνονται εκεί μεγάλες συναυλίες, στα πρότυπα του περίφημου O2 Arena του Λονδίνου και των μεγάλων σταδίων του εξωτερικού. Μάλιστα, το ρεπορτάζ αναφέρει ότι μια μεγάλη συναυλία μπορεί να αφήσει στο ΟΑΚΑ 1.000.000 ευρώ έσοδα, ποσό που αντιστοιχεί σε έναν ολόκληρο χρόνο χρήσης από τον Παναθηναϊκό, χωρίς μάλιστα τις ζημιές που αφήνουν πίσω τους οι οπαδοί του ποδοσφαίρου! Και συνεχίζει το ρεπορτάζ, αναφέροντας ότι ενώ μιλάμε για τόσο μεγάλα έσοδα από τις συναυλίες, οι υποχρεώσεις προς τις 2 ομάδες (ΠΑΟ, ΑΕΚ) δεν επέτρεψαν στο ΟΑΚΑ να δώσει άδεια να γίνουν 3 μεγάλες συναυλίες φέτος!

Ποιές να είναι αυτές οι 3 μεγάλες συναυλίες που χάσαμε; Το ρεπορτάζ δεν αναφέρει ονόματα, αλλά πρέπει να υποθέσουμε ότι ήταν Ελλήνων καλλιτεχνών.

Τα ερωτήματα για την βιωσιμότητα αυτής της λύσης είναι αρκετά:

Μόνο τα έξοδα μισθοδοσίας του ΟΑΚΑ είναι 6.500.000 ευρώ/έτος. Ακόμα και αν μια συναυλία άφηνε 1.000.000 ευρώ έσοδα, χρειάζονται αρκετές συναυλίες για να καλυφθούν οι μισθοδοσίες και όλα τα υπόλοιπα έξοδα.

Πόσοι είναι αυτοί οι έλληνες καλλιτέχνες που να μπορούν να γεμίσουν τεράστια γήπεδα και πόσες φορές να τους δούμε στο ΟΑΚΑ;

Πόσοι είναι οι ξένοι καλλιτέχνες τέτοιου βεληνεκούς που θα έρθουν να γεμίσουν το ΟΑΚΑ; Ειδικά όταν εσχάτως δεν έρχονται πλέον μεγάλα ονόματα από το εξωτερικό στην Ελλάδα και - όπως έχουμε πει πολλές φορές - δεν πρόκειται να συμβεί αυτό ούτε στα επόμενα χρόνια.

Τα γήπεδα στο Λονδίνο, το Παρίσι, το Άμστερνταμ συντηρούνται από συναυλίες, καθώς ο πληθυσμός είναι πολλαπλάσιος της Αθήνας, αλλά και επειδή αποτελούν ως πόλεις καλλιτεχνικός/πολιτιστικός/συναυλιακό προορισμό.

Και το πιο σημαντικό: πολλά μεγάλα γήπεδα του εξωτερικού λειτουργούν ως παραγωγοί των συναυλιών αυτών. Και ως παραγωγοί, κάνουν συναυλίες και για να έχουν και τα παράπλευρα έσοδα από τα μαγαζιά που διαθέτουν (αναμνηστικά, εστιατόρια, κλπ). Πέραν του ότι το ΟΑΚΑ πολύ δύσκολα μπορεί να διοργανώσει συναυλίες, δεν έχει ούτε τέτοια καταστήματα για να στοχεύει σε επιπλέον έσοδα.

Όπως όλα στην Ελλάδα, άλλο η ιδέα, άλλο η εφαρμογή της. Ίδωμεν.

Συναυλιακά: Η κατάντια των χορηγιών

Είναι δεδομένο ότι οι χορηγοί των συναυλιών τα τελευταία 2-3 χρόνια έχουν ξεσαλώσει. Πατώντας πάνω στη συγκυρία της κακής οικονομικής κατάστασης αλλά και της εισόδου πολλών νέων - και χωρίς εμπειρία - εταιρειών στον χώρο, έχουν φτάσει να διαφημίζονται με πολύ μικρό κόστος σε συναυλίες, ενώ ταυτόχρονα ζητάνε και μεγάλα ονόματα...

Υπάρχει όμως και η εντελώς ωμή πλευρά του πράγματος, η οποία φαίνεται πεντακάθαρα στην εξής περίπτωση: το αναψυκτικό Rockstar - που ανήκει στην εταιρεία με την επωνυμία «PEPSICO – ΗΒΗ ΑΝΩΝΥΜΗΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» και έδρα το Κορωπί Αττικής (22ο χλμ. εθνικής οδού Αθηνών– Λαυρίου, Καρελάς) διοργανώνει διαγωνισμούς με δωρεάν εισιτήρια για διάφορες συναυλίες ποικίλων διοργανωτών, χωρίς αυτοί να το ξέρουν.

Συνοπτικά, μια μεγάλη και πολύ έμπειρη από διαφημίσεις εταιρεία όπως η Pepsico έχει αποφασίσει να μοιράζει προσκλήσεις για συναυλίες με τις οποίες δεν σχετίζεται με κανένα τρόπο - δεν είναι χορηγός, δεν έχει κάνει καμία επαφή με τους διοργανωτές και ακόμα και όταν επικοινωνήσουν μαζί της, απλά αδιαφορεί. Μάλιστα, είναι η δεύτερη χρονιά που το κάνει, παρά τις οχλήσεις.

Οι συναυλίες είναι οι εξής: 


Σάββατο 1/6/2013 – Dream Syndicate– 2 διπλές προσκλήσεις (2 τυχεροί)
Τρίτη    11/6/2013 – Parkwave Drive -  2 διπλές προσκλήσεις (2 τυχεροί)
Πέμπτη 27/6/2013 – Clunch– 2 διπλές προσκλήσεις (2 τυχεροί)
Παρασκευή 28/6/13 – Stratovarious- 2 διπλές προσκλήσεις (2 τυχεροί)
Δευτέρα 1/7/2013 – Rockwave Slayer- 3 διπλές προσκλήσεις (3 τυχεροί)
Τρίτη 16/7/2013 – eject PET SHOP BOYS – 4 διπλέςπροσκλησεις (4 τυχεροί)

Είναι προφανές ότι οι άνθρωποι που κάνουν αυτή την ζαβολιά, είναι και παντελώς άσχετοι με μουσική: έχουν γράψει λάθος τους Clutch, το EJEKT και έχουν βάλει τους Slayer να παίζουν στο Rockwave. Το απίθανο κείμενο βρίσκεται εδώ.

Οπωσδήποτε, πρόκεται για κατάντια του τμήματος μάρκετινγκ και επικοινωνίας της εν λόγω εταιρείας: και να γίνεται ρεζίλι με τις ανύπαρκτες γνώσεις μουσικής και να καταφεύγει σε τέτοιας υποστάθμης ενέργειες, ειδικά σε εποχές που θα μπορούσε να κάνει τη δουλειά σωστά, ξοδεύοντας ελάχιστα χρήματα.

Σοβαρές εταιρείες, κατά τα άλλα. Και πού είμαστε ακόμα.

Συναυλιακά: 2.500.000 θεατές στο Terra Vibe;

Το Terra Vibe γιορτάζει τα 10 χρόνια του και έστειλε Δελτίο Τύπου, όπου αναφέρει πανηγυρικά ότι στο εν λόγω χρονικό διάστημα, 2.500.000 θεατές έχουν παρακολουθήσει 600 καλλιτέχνες εκεί (δείτε το Δ.Τ. εδώ )

2,5 εκατομμύρια θεατές σε 9 χρόνια συν την μία - ως τώρα - φετινή συναυλία (2013) των Depeche Mode. Ας βγάλουμε στην άκρη τα 25.000-30.000 θεατές των Depeche και ας κάνουμε τους υπολογισμούς.

2.470.000 θεατές σε 9 χρόνια = μέσος όρος 274.444 εισιτήρια ανά έτος

Σύμφωνα με το site του Terra Vibe ( http://www.terravibe.gr ) που αναφέρει τις συναυλίες που εχουν γίνει εκεί, συμπεραίνουμε τα εξής:

- Το 2004 έγιναν εκεί 5 ημερες συναυλίας (όλες Rockwave). Οπότε,  274.444 διά 5 μέρες = 54888 θεατές ανά μέρα!
- Το 2005 έγιναν 9 ημέρες συναυλίας (5 Rockwave). Οπότε, μέσος όρος 30493 θεατές /ημέρα
- Το 2006 έγιναν 7 ημέρες συναυλίας (3 Rockwave). Οπότε, μέσος όρος 39206 θεατές /ημέρα 
- Το 2007 έγιναν 6 ημέρες συναυλίας (3 Rockwave). Οπότε, μέσος όρος 45740 θεατές /ημέρα
- Το 2008 έγιναν 9 ημέρες συναυλίας (5 Rockwave). Οπότε, μέσος όρος 30493 θεατές /ημέρα

Για τις επόμενες χρονιές, το site του Terra Vibe δεν έχει στοιχεία, αλλά έχει το site της Didi (
http://www.didimusic.gr/el/history/first_a/ ).

- Το 2009 έγιναν 4 ημέρες συναυλίας (2 Rockwave - ήταν η χρονιά της ακύρωσης των Killers/Motley κλπ). Οπότε, μέσος όρος 68611 θεατές /ημέρα
- Το 2010 έγιναν 12 ημέρες συναυλίας (3 Rockwave). Οπότε, μέσος όρος 22870 θεατές /ημέρα
- Το 2011 έγιναν 9 ημέρες συναυλίας (3 Rockwave). Οπότε, μέσος όρος 30493 θεατές /ημέρα
- Το 2012 έγιναν 3 ημέρες συναυλίας (όλες Rockwave). Οπότε, μέσος όρος 91481 θεατές /ημέρα

Με δεδομένο ότι η χωρητικότητα του Terra Vibe είναι απροσδιόριστη και υπολογίζεται σε περίπου 30.000 θεατές, είναι προφανές ότι δεν γίνεται να υπήρξαν ποτέ 90.000 άτομα σε μια συναυλία εκεί (βλ. 2012), ούτε 55.000 (βλ. 2004), ούτε 45000 (βλ. 2007) και πάει λέγοντας.
Πρακτικά. μόνο το 2010 θα μπορούσε ο χώρος του Terra Vibe να χωρέσει τους 22870 θεατές / ημέρα και αυτό αν ήταν εντελώς γεμάτο κάθε μια από τις 12 ημέρες συναυλίας. Όμως, το 2010 έγιναν εκεί συναυλίες όπως της Diana Krall, του Fatboy Slim και των Black Eyed Peas μπροστά σε ελάχιστο κοινό για τα δεδομένα του χώρου. Άρα, για να πιάσουμε τον μέσο όρο των 22870, θα έπρεπε να είχε 50.000 κόσμο σε Jethro Tull και Bob Dylan, που δεν είχε. 
Στα 9 χρόνια, έχουν υπάρξει συναυλίες στο Terra Vibe με 25.000 θεατές (Manu Chao, Big-4, Depeche, κλπ), αλλά και συναυλίες με λιγότερο από 10.000 και 5000 θεατές. Αυτό κάνει ακόμα πιο εξωπραγματικούς τους μέσους όρους που παραθέτουμε.

Να σημειώσουμε ότι η χωρητικότητα του Terra Vibe έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια (η εταιρεία είχε ανακοινώσει ότι ανοίχτηκε ο χώρος, κόπηκαν δέντρα κλπ), ώστε να μεγαλώσει ο χώρος των θεατών. Άρα, το sold-out μιας συναυλίας του 2004, του 2005 κλπ θα είναι αναγκαστικά με λιγότερους θεατές από εκείνες του 2011 και του 2012.

Τέλος, να προσθέσουμε ότι τις πολύ μεγάλες συναυλίες της η Didi της έκανε στο ΟΑΚΑ και ειδικά τα τελευταία χρόνια, το Rockwave μαζεύει λίγο κόσμο και το Terra Vibe σπάνια είναι γεμάτο (πόσο μάλλον να είναι φίσκα, όπως πρόσφατα στους Depeche)






Συμπέρασμα
Στην Ελλάδα ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει. Αλλά 2.500.000 θεατές σε 9 χρόνια στην Μαλακάσα δεν έχουν πάει. Αυτό απλά δεν είναι αλήθεια. Απέχει πάρα πολύ από την αλήθεια. Αν είναι αλήθεια, οι μέσοι όροι προσέλευσης των συναυλιών του Terra Vibe είναι πάνω από την χωρητικότητά του! Και όταν λέμε πάνω, εννοούμε 2 και 3 φορές πάνω! Αντίθετα, με έναν λογικό μέσο όρο 10.000 θεατών ανά ημέρα, οι 64 συναυλίες του Terra Vibe έχουν 640.000 θεατές - ένα εξαιρετικό νούμερο για μια χώρα μπουζουκιών όπως η Ελλάδα. 

Προς τι αυτή η απίστευτη υπερβολή; Τι κακό θα είχε μια γενική αναφορά σε εκατοντάδες χιλιάδες θεατές; Όποιο και να είναι το κίνητρο, το θέμα είναι ότι η Didi - η μεγαλύτερη εταιρεία του χώρου στην Ελλάδα -  είχε, έχει και θα έχει πρόβλημα στο θέμα της επικοινωνίας/προβολής της. Όταν κάνεις τέτοια αυτογκολ, κάτι δεν πάει καλά.

Συναυλιακά - Τιμές των εισιτηρίων

Υπήρχε μια εποχή κατά την οποία ο μέσος όρος συναυλιών που βλέπει ο μέσος Αμερικάνος ήταν πολύ μεγαλύτερος του σημερινού 1,5 / έτος. Επειδή όμως πλέον αυτή η εποχή δείχνει ότι έχει περάσει ανεπιστρεπτί, τα mega ονόματα του μουσικού πλανήτη κινούνται με αυτό το δεδομένο. Και ανεβάζουν τις τιμές των εισιτηρίων.

Πέρυσι έγινε μεγάλη συζήτηση για τις πανάκριβες τιμές των εισιτηρίων στις συναυλίες των Rolling Stones, που ξεκινούσαν από 100+ δολλάρια. Το ερώτημα αν αξίζει τόσα λεφτά το φθηνότερο εισιτήριο για μια γηπεδική συναυλία είχε διχάσει.

Τα βασικά επιχειρήματα υπεράσπισης μιας τόσο υψηλής τιμής είναι ότι: α) οι Rolling Stones είναι οι Rolling Stones και αν θες να δεις το μεγαλύτερο και πιο ιστορικό συγκρότημα του πλανήτη, αυτή είναι η τιμή και β) οι εξωφρενικές τιμές που έχουν τα εισιτήρια στην δευτερογενή αγορά, με τους κακεντρεχείς scalpers να βγάζουν τρελά λεφτά και ο καλλιτέχνης να μην παίρνει τίποτα.

Ένα άλλο παράδειγμα υπήρξε το φετινό της Beyonce, με τα εισιτήρια των εμφανίσεων στην Μεγάλη Βρετανία να έχουν αρχικές τιμές 50 έως 85 λίρες, αλλά στην δευτερογενή αγορά να φθάνουν τις 1000 λίρες! Προφανώς, κάτι πάει πολύ στραβά όταν μιλάμε για 20 φορές πάνω στην αρχική τιμή.

Το θέμα έχει να κάνει με την προσφορά και την ζήτηση, είτε αυτές είναι πραγματικές είτε δημιουργημένες από τις τεράστιες εταιρείες συναυλιών των ΗΠΑ και της Βρετανίας. Φέτος, οι Rolling Stones έχουν πρόβλημα, καθώς οι συναυλίες τους έχουν πάλι πολύ ακριβό εισιτήριο, αλλά η διαφορά είναι ότι έχουν και κενές θέσεις. Έτσι, είχαμε το εξής εντυπωσιακό: εισιτήρια των 600$ που δεν πουλήθηκαν βρέθηκαν να πωλούνται προς 85$ από τον ίδιο τον διοργανωτή. Οι υπεύθυνοι μίλησαν για τακτική, αλλά η αίσθηση του πελάτη που έχει δώσει 600$ για να κάθεται δίπλα με έναν που έχει δώσει 9 φορές λιγότερα είναι κάτι που δυστυχώς δεν μπορεί να ανταμείψει η εμφάνιση κανενός συγκροτήματος στον πλανήτη. Οπότε η κίνηση των Stones να προσπαθήσουν να σπάσουν την δευτερογενή αγορά με πολύ ακριβά αρχικά εισιτήρια δεν πέτυχε.

H LiveNation, η μεγαλύτερη εταιρεία του χώρου, έχει παρουσιάσει στοιχεία που εντυπωσιάζουν: το 40% των εισιτηρίων των συναυλιών της παραμένουν απούλητα. Προφανώς, το τεράστιο αυτό ποσοστό θα (γίνει η προσπάθεια να) καλυφθεί με διάφορους τρόπους.

Ένας τρόπος είναι με την πώληση προϊόντων μέσα στον χώρο: ο μέσος πελάτης αγοράζει μπύρες/χοτ ντογκ/κλπ αξίας 12-14$. Αυτό δουλεύει ως ένα βαθμό, αλλά λόγω των υψηλών τιμών των προϊόντων, υπάρχει μια οροφή.

Ένας άλλος τρόπος είναι τα κουπόνια τύπου Groupon, με εισιτήρια τελευταίας στιγμής κλπ. Η LiveNation έφτασε στο σημείο να λανσάρει το δικό της GrouponLive. H λύση αυτή όμως, δεν μπορεί να δουλέψει ως σύστημα, καθώς όταν ο πελάτης ξέρει ότι θα βρει πολύ φθηνότερα το εισιτήριο, δεν πρόκειται να δώσει την αρχική τιμή που ζητάει ο διοργανωτής.

Στην Ελλάδα δεν έχουμε δει καθόλου το φαινόμενο της δευτερογενούς αγοράς, καθώς τα μεγέθη της χώρας δεν προσφέρουν τέτοια ζήτηση που θα προκαλέσει αυτό το φαινόμενο.  Στις μεγάλες συναυλίες που έγιναν στην Αθήνα (Madonna, U2, RHCP, AC/DC, Bon Jovi, κλπ) πρακτικά δεν υπήρξε sold out, οπότε χάθηκε η ευκαιρία να δούμε πώς θα δούλευε η δευτερογενής αγορά και λογικά, δεν πρόκειται να δούμε κάτι αντίστοιχο στα προσεχή χρόνια.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι μαγικές ή παράπλευες λύσεις δεν υπάρχουν. Στην βιομηχανία του θεάματος και ιδίως στις συναυλίες, ο κανόνας είναι ότι το κοινό θα πάει όπου θέλει να πάει σε μια λογική τιμή και δεν μπορείς να το προκαλέσεις με προσφορές και τρυκ.

Συναυλιακά

Ορίστε, λοιπόν, φτάσαμε πολύ γρήγορα σε αυτά που έλεγα από το 2010 ήδη. Μας τελείωσαν οι "ξένες" συναυλίες στην Ελλάδα. Ωραίο ήταν όσο κράτησε, αλλά πλέον είμαστε σε αντίστοιχη εποχή με τις αρχές των 90ς, όταν οι Chokebore στο Θησείο κόστιζαν 3500 δραχμές, για όσους κάνουν ότι ξεχνάνε τι φθηνές ήταν οι συναυλίες τότε.

Το Rockwave παραπαίει σε βαθμό που να λες γιατί γίνεται πλέον: έφτασε Απρίλιος για να ανακοινώσει το μισό line-up, με ονόματα που ούτε εντυπωσιακά ούτε αντάξια του παρελθόντος του τα λες. Είναι σαφές ότι η Didi έχει αποφασίσει τα τελευταία χρόνια να μη δίνει βάση στο φεστιβάλ της, αλλά να ποντάρει σε συναυλίες τύπου Depeche Mode και Pink Floyd, καθώς και σε ελληνικά ονόματα. Βέβαια, Πυξ Λαξ ριγιούνιον δεν γίνεται κάθε χρόνο, οπότε καλά κάνει και μειώνει την έκθεσή της η εταιρεία.

Το Ejekt δεν έχει καν ανακοινώσει ούτε ένα όνομα και είμαστε μέσα Απριλίου. Οι μεγάλες ελπίδες του κοινού μετά το περσινό φεστιβάλ έρχονται αντιμέτωπες με την τραγική συγκυρία που περνάει η χώρα και την άσχημη εικόνα της στο εξωτερικό.

Πέρα από τους Slayer, δεν υπάρχει κανένα μεγάλο metal όνομα στο φετινό καλοκαίρι, εκτός απροόπτου.

Το Plissken προσπαθεί για 3η χρονιά να πάρει τη θέση του Synch. Το γιατί κάποιος να θέλει να πάρει τη θέση του Synch, το οποίο δεν άντεξε σε εποχές πολύ καλύτερες από τη σημερινή και στηριζόμενο και από το Φεστιβάλ Αθηνών, με υπερβαίνει. Μακάρι να μπορούσε να σταθεί ένα τέτοιο φεστιβάλ στην Ελλάδα, αλλά τα νούμερα λένε άλλα.

Άλλη εταιρεία στις ξένες συναυλίες δεν υπάρχει. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Όποιος άλλος κάνει συναυλίες, έχει στραφεί σε ελληνικά συγκροτήματα (δες το πρόγραμμα του Gagarin και του Fuzz) ακόμα και στο metal.

Άντε θα κάνει και μια συναυλία ο Εν Λευκώ τον Ιούνιο με Jessie Ware και Archive. Οκ, θα έρθει η Patricia Kaas και η Diana Krall. Αυτά είναι όλα κι όλα τα λάιβ.

Οι μικρές ομάδες που κινούνται στο τρίγωνο Αν-6 Dogs-Bios κάνουν τα δικά τους, φέρνουν συνέχεια πολύ μικρά ονόματα που δεν τα ξέρω ούτε εγώ που έχω φάει τη ζωή μου στα δισκάδικα, αλλά το μέγεθος δεν μπορεί να θεωρηθεί αρκετό για σοβαρή ανάλυση. 150 άτομα δεν είναι κριτήριο, ό,τι και να σου λένε τα free press, τα sites και ο Καζαμίας.

Η Θεσσαλονίκη δεν υπάρχει καν στις συναυλίες. Για Πάτρα, Λάρισα κλπ, δεν θα επεκταθώ.

Γιούπιιιιιι!!!! Έτσι θα είμαστε για πολλά χρόνια ακόμα, οπότε όποιος ενδιαφέρεται για συναυλίες, ας μεταναστεύσει. Απλά και ωραία.

Τι είπε ο Ντέμης για τους τοκογλύφους

Ο Ντέμης Νικολαϊδης είπε πως πήρε τα χρήματα από ένα εκ των αδελφών που φέρονται ως εγκέφαλοι του ενός από τα τέσσερα κυκλώματα αλλά δεν έπεσε θύμα τοκογλυφίας.

Τόνισε ότι αρχικά πήρε 50.000 ευρώ που του έλειπαν για μια συναυλία (εννοώντας του BON JOVI) και επέστρεψε 65.000 ευρώ ως κέρδος όμως των χρημάτων που του έδωσε ο κατηγορούμενος το οποίο μάλιστα καθόρισε ο ίδιος o Nτέμης, παρότι ο κατηγορούμενος του ζητούσε λιγότερα χρήματα. Στη συνέχεια ζήτησε 300.000 ευρώ για μια δεύτερη συναυλία που ήθελε να κλείσει, αλλά τελικά δεν τα κατάφερε και επέστρεψε τα χρήματα χωρίς τόκο.

Κάποια στιγμή ανέβηκαν οι τόνοι στο δικαστήριο με τον εξής διάλογο: 

Πρόεδρος: Εδώ ήρθατε να πείτε την αλήθεια
Ντέμης: Λέτε ότι λέω ψέματα;
Πρόεδρος: Πολύ αμφισβητώ αυτά που λέτε. Άλλα είπατε σε μας και άλλα καταθέσατε στον ανακριτή
Ντέμης: Θέλετε να πω αυτά που λέει η αστυνομία; Με πιέζετε σα να είμαι κατηγορούμενος. Όχι δεν είμαι θύμα τοκογλυφίας 100%. Εγώ κέρδισα από αυτό
 
Στη δική θα κληθεί να καταθέσει ως μάρτυρας και ο παρουσιαστής Αντώνης Κανάκης καθώς αναφέρεται ότι είχε τρία καταστήματα στα οποία πουλούσαν προστασία οι κατηγορούμενοι.

Πηγή: gazetta.gr 

Πρόκειται για την συνέχεια της περσινής ιστορίας, για την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Θυμίζουμε ότι τότε τα δημοσιεύματα παρουσιάζαν τον Ντέμη ως θύμα τοκογλυφίας, ενώ σήμερα λέει ότι κέρδισε από την συναλλαγή με τον τοκογλύφο.

The Great Hip Hop Hoax

Californian hip-hop duo Silibil n' Brains were going to be massive. No one knew the pair were really Scottish, with fake US accents and made up identities. When their promising Scottish rap act was branded "the rapping Proclaimers" by scornful A and R's, friends Billy and Gavin reinvented themselves as LA homeboys. The real deal. The lie was their golden ticket to a dream life. With confessions from the scammers, insight from the music execs they duped and doodle reconstructions, the film charts the rollercoaster story of the highs of the scam and the lows of madness and the personal toll the deception took. A film about truth, lies and the legacy of faking everything in the pursuit of fame.

TPB AFK: The Pirate Bay Away From Keyboard

Δισκογραφικά: το τέλος του τέλους της δισκογραφίας

Αυτή τη στιγμή, η Warner, η δισκογραφική εταιρεία της Madonna και των Metallica στην Ελλάδα απασχολεί ένα (1) άτομο για όλες τις δουλειές! Δηλαδή το λογιστήριο, promo, digital, σουπερ μάρκετ, όλα τα κάνει 1 άνθρωπος. Αυτή είναι η δισκογραφία στην Ελλάδα σήμερα. Όταν τα έλεγα πριν 5 και 10 χρόνια ότι διαλύουν τις εταιρείες αυτοί που τις διαχειρίζονται, με βρίζανε ότι με αυτά που γράφω "θα χάσουν τις δουλειές τους τα παιδιά"...

Τότε, παλιά, εγώ επέμενα ότι η Warner στην Ελλάδα δεν είναι δισκογραφική εταιρεία, αλλά ένα μικρό γραφείο. Γιατί όταν εκπροσωπείς μια τεράστια εταιρεία με τεράστιο κατάλογο και τις ανάλογες ανάγκες, δεν μπορεί να απασχολείς 3-4 υπαλλήλους. Τότε, παλιά, ενοχλούσα και μόνο που συζητούσα αυτά τα θέματα, καθώς είναι κοινό μυστικό ότι στην Ελλάδα δουλεύουμε με τον τρόπο μας και αυτός είναι πάντα ο σωστός.

Τότε, παλιά, αναρωτήθηκα για ποιο λόγο οι μητρικές εταιρείες αφήνουν την κατάσταση να ξεφύγει τόσο πολύ στην Ελλάδα. Γιατί δεν ενδιαφέρονται για το προϊόν τους; Την απάντηση βρήκα στην ενδελεχή παρακολούθηση των αποτελεσμάτων των μητρικών εταιρειών.

Το λοιπό, η Warner στην Αμερική έχει τα τελευταία 10 έτη παρουσιάσει συνολικές ζημιές 10.000.000.000$. Ο αριθμός είναι ακριβής: 10 δισεκατομμύρια δολάρια. Προφανώς, τα παιδιά ήταν πολύ απασχολημένα με την διάλυση της μητρικής, ώστε να ενδιαφέρονται πραγματικά για την αγορά της ταπεινής χώρας μας.

Ας αφήσουμε όμως στην άκρη τις αλλοδαπές μητρικές. Το ερώτημα είναι, με τις δικές μας, μπορούσε να γίνει αλλιώς; Υπήρχε άλλος δρόμος; (παρένθεση: Τα έλεγε ο φιλόσοφος ο Hume κάποτε, αλλά ποιος να ασχοηθεί και ποιος να απαντήσει...)

Η απάντηση είναι ναι, φυσικά υπήρχε άλλος δρόμος. Ο δρόμος της σοβαρότητας. Αυτό που διακρίνει την πλειοψηφία των majors στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια είναι η έλλειψη σοβαρότητας. Συστηματικά και αργά όσο δεν πάει, αποψίλωσαν τις ίδιες τους τις εταιρείες από άτομα που κάτι ίσως θα άλλαζαν. Αρνήθηκαν να προσλάβουν πιτσιρικάδες με ορμή και πάθος και κράτησαν επί μία ολόκληρη, βασανιστική δεκαετία τις ίδιες φάτσες στις ίδιες θέσεις. Κανιβάλισαν ως το τελευταίο κοκκαλάκι το ίδιο τους το προϊόν. Μόνο τα νούμερα να δεις, θα πεις ότι αυτοί οι άνθρωποι μισούν το αντικείμενο τους και θέλουν να το σβήσουν εντελώς. Σαν τους Ασσύριους που διαλύσανε το Ελάμ, ιερό μίσος.

Το λέω και το ξαναλέω: όταν καταρρέει η δισκογραφία, είναι λογικό να ακολουθήσει και η κατάρρευση του ραδιοφώνου, της μουσικογραφίας κλπ. Όταν φτάνουμε σε σημείο να είναι υπεύθυνος ροκ ραδιοφώνου ένας άνθρωπος που δεν έχει ακούσει στη ζωή του το όνομα των AC/DC, δεν πάει κάτι στραβά; Κι όμως, η δισκογραφία ποτέ δεν εναντιώθηκε σε τέτοιες καταστάσεις. Πώς όμως μπορείς να δουλέψεις με τέτοιους ανθρώπους στο βασικό εργαλείο σου;

10 χρόνια λέμε ότι στην Αθήνα δεν υπάρχει σοβαρό εναλλακτικό ραδιόφωνο. Δεν μπορούσαν τόσα χρόνια οι δισκογραφικές να συνασπιστούν και να αγοράσουν μια 2ώρη ζώνη σε 4-5 μεγάλα ραδιόφωνα και να παίζουν ό,τι μουσική νομίζουν ότι αξίζει να ακουστεί; Δεν θα κόστιζε λιγότερο και θα είχε μεγαλύτερο αποτέλεσμα από το να παρακαλάει τον κάθε ραδιοφωνατζή να βάλει 1 κομμάτι στην πλέι-λιστ 15 κομματιών του; Υπήρχε μια εποχή που η Virgin είχε αγορασμένη μια 30λεπτη ζώνη σε ένα ροκ ραδιόφωνο. Γιατί δεν έγινε κάτι τέτοιο εδώ και 10 χρόνια; Τόσο δύσκολο ήταν; Δεν ήταν, αλλά στην χώρα που ζούμε, προτιμάμε να μην συνεργαστούμε με κανέναν, να μην δοκιμάσουμε καμμία ιδέα, από το να πάμε λίγο μπροστά. Και η μόνιμη επωδός είναι ότι "τα κάναμε όλα, τα προσπαθήσαμε, απλά ο κόσμος δεν αγοράζει..."

Τα ίδια ακριβώς συμβαίνουν και στις συναυλίες. Βλέπεις άπειρες μικρές "εταιρείες" να φέρνουν τον πιο άγνωστο καλλιτέχνη που υπάρχει, με στόχο να βγάλουν τι; πόσο μπορεί να είναι το κέρδος και πώς να επιβιώσουν; Δεν υπάρχει κανένας στον χώρο που να μπορούν να συνεργαστούν και να κάνουν κάτι λίγο πιο μεγάλο, λίγο πιο οργανωμένο; Πώς θα πάει μπροστά το πράγμα, αν δεν γίνει λίγο πιο σοβαρό; Και αυτό στις μικρές εταιρείες. Γιατί στις πιο "μεγάλες", είναι ακόμα πιο αστεία τα πράγματα.

Τα ίδια και στα μουσικά sites. Αμέτρητος ο αριθμός τους, στην πλειοψηφία τους χωρίς καθόλου διαφήμιση. Έχουμε βρει τώρα και τις pay-per click και σταυροκοπιέται ο καθένας να του κάνει κλικ ο θεός-αναγνώστης, για να πάρει 0,001 σεντ. Όποτε και αν πρότεινα να συνεργαστούν κάποια σάιτ για να διεκδικήσουν διαφήμιση, με κοιτούσαν σαν να τους βρίζω τη μάνα. Όλοι ξέρουν τα πάντα, όλοι ξέρουν καλύτερα. Και όλοι βάζουν πρώτη την προσωπική τους πένα, να μάθει ο ακροατής τη γνώμη τους. Ενώ αν ήταν σε 1 σάιτ καμιά 10ρια τύποι, θα πάθαινε κάτι η ελευθερία του λόγου τους; Και η κατάσταση διαιωνίζεται.

Ας ελπίσουμε ως το 2023 να έχουμε αλλάξει μυαλά. Αυτά λέγαμε και το 2003, αλλά πέσαμε έξω.


UPDATE: Σήμερα η Warner αγόρασε από την Universal την Parlophone. Οπότε το 1 άτομο της Warner θα έχει να δουλεύει και τους Coldplay...

ΕΠΙΚΟ! Παντελίδης-Mania

Why Doesn't MTV Play Music Videos Anymore?

Συναυλίες στην Ελλάδα: το επίπεδό της κατάστασης μας.

Nicholas Triandafyllidis
Μανατζερ έλληνα καλλιτέχνη που αγαπούμε πολύ μας είπε νέτα σκέτα πως το Gagarin είναι σε πολύ υποβαθμισμένη περιοχή για το κοινό και το προφίλ του καλλιτέχνη. Θα σπάσει ο Καθρέπτης!

Kyros Akyros

«Αγαπητέ» Νίκο Τριανταφυλλίδη, μόλις κάποιος μου’ στειλε αυτά που γράφεις. Εφ’όσον , λοιπόν, είσαι οπαδός του δημόσιου κανιβαλισμού, θέλω κι εγώ να πω δημοσίως πως ο ίδιος έχω πει στον μάνατζέρ μου πως δεν θέλω να ξαναπαίξω ποτέ στον χώρο σου, όχι για τους λόγους που αναφέρεις (το Gagarin είναι πραγματικά υπέροχο και με το καλύτερο κοινό), αλλά διότι μετά τον απαίσιο τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισες εμένα και τους συνεργάτες μου την προηγούμενη φορά που παίξαμε, (πέραν του ότι με διάφορες δικαιολογίες που φυσικά ποτέ δεν θα δημοσιεύσω έκανες να μας πληρώσεις ενάμιση χρόνο) , σε θεωρώ έναν κακό και ψεύτικο άνθρωπο.Τώρα επιβεβαιώνομαι πλήρως. Σε λυπάμαι από βάθους καρδίας, Φοίβος Δεληβοριάς.
ΥΓ. Η επίκληση από έναν άνθρωπο του είδους σου , του συγκεκριμένου στίχου του Zappa, είναι απ’τα καλύτερα αστεία που έχω ακούσει.

Μεγάλο πρόστιμο από το ΣΔΟΕ στο Δήμο Βύρωνα για το Θέατρο Βράχων

Το ΣΔΟΕ επέβαλε πρόστιμο στον Οργανισμό Πολιτισμού και Αθλητισμού του Δήμου Βύρωνα για τη χρήση του Θεάτρου Βράχων, καθώς για το 2008 και 2009 δεν τηρούσε καθόλου βιβλία Β' Κατηγορίας και δεν έκοβε ούτε ζητούσε φορολογικά στοιχεία σε 20 περιπτώσεις και συνολικής αξίας 215143,69€ και 89073,10€. Το Δ.Σ. του Οργανισμού (με πάρόντα τον Δήμαρχο της πόλης) απλά αποφάσισε να πληρώσει το πρόστιμο μέσω ρύθμισης, άρα να χρεώσει το πρόστιμο στους δημότες. Ποιός έφαγε, τι έφαγε, ουδείς ασχολείται.

Ακολουθεί η απόφαση του Δήμου με όλες τις λεπτομέρειες.



ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΝΟΜΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΔΗΜΟΣ ΒΥΡΩΝΑ
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ &
ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΔΗΜΟΥ ΒΥΡΩΝΑ
Ν.Π.Δ.Δ.
ΑΡ. ΑΠΟΦΑΣΗΣ : 70 ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ
Από το Πρακτικό της 6ης/22.05.2012
συνεδριάσεως του Διοικητικού
Συμβουλίου
του Οργανισμού Πολιτισμού και
Αθλητισμού
Δήμου Βύρωνα
Θέμα: Έγκριση δαπάνης και διάθεση πίστωσης ως προκαταβολή στη
Δ.Ο.Υ. ΙΒ Αθηνών για την τακτοποίηση φορολογικής εκκρεμότητας του
Κ.Β.Σ.
Στον Βύρωνα σήμερα, 22.05.2012 ημέρα Τρίτη και ώρα 17.00 συνήλθε σε
τακτική συνεδρίαση το Διοικητικό Συμβούλιο (εφεξής Δ.Σ.) ύστερα από την
υπ΄αριθμ. 6/11.05.2012 πρόσκληση της Προέδρου κ. Πηνελόπης Δάφνη, η
οποία και επιδόθηκε σε κάθε μέλος σύμφωνα με το Ν. 3463/2006 (ΦΕΚ
114/Α΄/8.6.2006) «Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων», και του Ν. 3852/2010
(ΦΕΚ 87/Α/7.6.2010).
Διαπιστώθηκε ότι υπάρχει απαρτία αφού στο σύνολο των τακτικών μελών,
παρούσης της Προέδρου κ. Πηνελόπης Δάφνης, παρόντες είναι οι :
ΤΑΚΤΙΚΑ ΜΕΛΗ:
1. Πάτροκλος Πανώργιας (Αντιπρόεδρος)
2. Ρεβέκκα Φελεκίδου
3. Γιάννης Βουρβαχάκης
4. Χρήστος Χριστοδουλόπουλος
5. Κώστας Καρράς Καρακαλπάκης
6. Βαγγέλης Μακράκης
7. Μιλτιάδης Μπαντής
8. Μενέλαος Ρεϊζίδης
ΑΝΑΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΜΕΛΗ:
1. Θεόδωρος Πατσιώτης
Απουσίασαν από την συνεδρίαση, αν και νόμιμα κλήθηκαν οι : κκ. Άγγελος
Καλλιανιώτης, Σταύρος Μωϋσιάδης, Διονύσης Βώβος, Γιώργος Καμπανέλης,
Στέφανος Αρώνης.
Στην συνεδρίαση προσκλήθηκαν και παρέστησαν και οι: Νικόλαος Χαρδαλιάς
Δήμαρχος, Ιωάννης Μοναστηριώτης, υπάλληλος του Ο.Π.Α.Δ.Β. ο οποίος έχει
ΑΔΑ: Β49ΜΟΚΩΟ-ΣΧΗ
οριστεί προσωρινά ως Διευθυντής – συντονιστής του Ν.Π. και η κ. Θεοδώρα
Ξυλογιάννη (ΠΕ - ΚΦΑ), η οποία τηρεί τα πρακτικά του ΔΣ .
Αφού διαπιστώθηκε νόμιμη απαρτία η Πρόεδρος κήρυξε την έναρξη της
συνεδρίασης στις 17:15.
…………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………
Επί του έκτου έκτακτου θέματος: Έγκριση δαπάνης και διάθεση
πίστωσης ως προκαταβολή στη Δ.Ο.Υ. ΙΒ Αθηνών για την τακτοποίηση
φορολογικής εκκρεμότητας του Κ.Β.Σ.
1. Η Πρόεδρος του Δ.Σ. κ. Πηνελόπη Δάφνη εισηγούμενη το έκτο έκτακτο
θέμα αναφέρει τα εξής:
Σύμφωνα με τα έγγραφα με αριθμό 51- 02/03/2012 και 52 - 02/03/2012 της
Δ.Ο.Υ ΙΒ Αθηνών για την απόφαση επιβολής προστίμου προκύπτει η
αναγκαιότητα τακτοποίησης φορολογικής εκκρεμότητας του Κ.Β.Σ.
Πιο αναλυτικά:
Α. Στο έγγραφο ΔΟΥ με αριθμό 51:
α) Δεν τηρήσαμε για τη χρήση 1/1/2008 – 31/12/2008 τουλάχιστον βιβλία Β΄
κατηγορίας του ΚΒΣ κατά παράβαση των άρθρων 2 παρ. 1&3,17 παρ1&4,
18 παρ.1&2, 19 παρ.1 Α του ΠΔ 186/92 και επισύρει τις κυρώσεις του άρθρου
5 του Ν. 2523/97.
β) Δεν ζητήσαμε και δεν λάβαμε ούτε και εκδώσαμε σε δέκα τρεις (13)
περιπτώσεις φορολογικά στοιχεία Τ.Π.Υ. αξίας 215143,69 € κατά παράβαση
των διατάξεων των άρθρων 2 παρ.1 & 3 12 παρ.1&3,12 παρ. 1&5 του Π.Δ.
186/92 και επισύρουν τις κυρώσεις των άρθρων 5 & 9 του Ν. 2523/97.
Β. Στο έγγραφο ΔΟΥ με αριθμό 52:
α) Δεν τηρήσαμε για τη χρήση 1/1/2009 – 31/12/2009 τουλάχιστον βιβλία
Β΄ κατηγορίας του ΚΒΣ κατά παράβαση του άρθρου 2 παρ. 1&3,17 παρ
1&4,18 παρ.1&2,19 παρ.1 Α του ΠΔ 186/92 και επισύρει τις κυρώσεις του
άρθρου 5 του Ν. 2523/97.
β) Δεν ζητήσαμε και δεν λάβαμε ούτε και εκδώσαμε σε επτά (7) περιπτώσεις
φορολογικά στοιχεία Τ.Π.Υ. αξίας 89073,10 € κατά παράβαση των διατάξεων
των άρθρων 2 παρ.1 & 3 12 παρ.1&5, του Π.Δ. 186/92 και επισύρουν τις
κυρώσεις των άρθρων 5 του Ν. 2523/97.
Οι δύο παραπάνω αποφάσεις της ΔΟΥ ήρθαν σε συνέχεια της έκθεσης
ελέγχου ΣΔΟΕ με ΥΣΕ 751/2012, το οποίο κοινοποιήθηκε με τις δύο αυτές
αποφάσεις.
Η Πρόεδρος του ΔΣ εισηγείται προς τα μέλη του ΔΣ να αποδεχτεί το πρόστιμο
και να καταβάλλουμε προκαταβολή ύψους 47.000,00€ προκειμένου να
προβούμε σε ρύθμιση σύμφωνα με το Ν2523/97 για την τακτοποίηση αυτής
της φορολογικής εκκρεμότητας. Το ποσό των 47.000,00€ θα πιστωθεί στον
κωδικό του προϋπολογισμού 80.8224.0004 «Λοιπές αποδόσεις κρατήσεων»,
που συζητήθηκε και ψηφίστηκε στο πρώτο έκτακτο θέμα.
2. Κατόπιν η Πρόεδρος κ. Πηνελόπη Δάφνη εισηγήθηκε την έγκριση των
παραπάνω και κάλεσε τα μέλη του Δ.Σ. να αποφασίσουν σχετικά.
ΑΔΑ: Β49ΜΟΚΩΟ-ΣΧΗ
Α Π Ο Φ Α Σ Ι Ζ Ε Ι
Το διοικητικό Συμβούλιο εγκρίνει την εισήγηση της Προέδρου και αποφασίζει:
1. την αποδοχή του προστίμου
2. την έγκριση δαπάνης και διάθεση πίστωσης ποσού 47.000,00 € ως
προκαταβολή στη Δ.Ο.Υ. ΙΒ Αθηνών για την τακτοποίηση φορολογικής
εκκρεμότητας του Κ.Β.Σ στον Κ.Α.Ε. 80.8224.0004 «Λοιπές αποδόσεις
κρατήσεων».
(ΚΑΤΑ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ: Μειοψηφούντος του κ. Πατσιώτη) (ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:70)
…………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………
Ακριβές Αντίγραφο
Η Πρόεδρος
Πηνελόπη Δάφνη
Δημοτική Σύμβουλος
ΑΔΑ: Β49ΜΟΚΩΟ-ΣΧΗ

A Place To Bury Strangers - διαμάχες για τις συναυλίες τους στην Ελλάδα

Lovelight προς Doledrums, στο facebook των APTBS, για τα επερχόμενα live της μπάντας στην Ελλάδα: "Αφού τους δώσατε ένα σκασμό χρήματα, βάλτε το και 25 ευρώ να στανιάρετε"

Να θυμήσουμε εδώ τα περίφημο, προ διετίας, διπλό booking της μπάντας σε Synch και Ejekt. Διαβάστε τα εδώ

Βίντεο: Το (καθιερωμένο) ντου στους Prodigy προχθές στο Αλεξάνδειο

Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα. Όχι, δεν είστε ζώα.

Η λίστα από τα ΝΕΑ με τις φορολογικές δηλώσεις των ελλήνων τραγουδιστών